محمد جواد مغنية ( مترجم : مهدى پور )
59
معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى )
انسان يقين پيدا كند كه اين احاديث در مقام بيان وظيفهى فقها ، از جهت تبليغ احكام شرعى مىباشند ، و هرگز ارتباطى به اثبات جانشينى فقها از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و امامان معصوم عليهم السّلام در ولايت و حكومت ندارند . اگر كسى بخواهد برهان اقامه كند بر اينكه اطاعت فقيه همانند اطاعت امامان عليهم السّلام واجبست ، از كندن خار با دست سختتر است » . در اينجا بر گفتار شيخ بزرگوار اضافه مىكنيم كه : اگر هريك از فقها حقّ حكومت و سرپرستى جامعه اسلامى را داشته باشند در هر مجتمعى شمار زمامداران به شمار فقهاء آن مجتمع متعدّد مىشود ، و اختلاف و نزاع آغاز مىشود و مردم گروهگروه از دين خدا بيرون مىروند . مرحوم نائينى مىفرمايد : « در حديث العلماء ورثة الانبياء و امثال آن احتمال فراوان مىرود بر اينكه مراد از « علما » امامان معصوم عليهم السّلام باشند » . اگر از روايات بگذريم و در حوادث پيرامون خود بنگريم از رفتار و گفتار و كردار برخى از به اصطلاح رجال مذهبى ، دچار شگفت مىشويم ، و اينك به عنوان نمونه به نوشتارى از يك نويسنده مصرى در يكى از مجلات مصر اشاره مىكنيم : در مجلّهى « الكاتب » شماره اوت 1966 م . صفحه 102 مىنويسد كه يكى از مشاوران ممالك امپرياليستى در مقام خيرخواهى به استعمارگران ، چنين گفت : « اعتماد استعمارگران به شخصيّتهاى مذهبى در جهان سوّم فكر خامى بيش نيست ، بلكه لازمست كه جاسوسهاى كارآزمودهاى در ميان صفوف